Ik had nog een klein, oud, afgedankt tafeltje. Ik wou ze plaatsen in de gang maar daarvoor was ze te breed. Ik heb er een oplossing voor gevonden, en hoe ik dat doe, dat zie je nu in deze nieuwe Red De Meubelen.

Eerst moet alle verf eraf. Een verfafbijtmiddel zal het grote werk voor mij doen.
Dit chemisch goedje is niet zo vriendelijk voor je huid, hang dus niet de waaghals uit en bescherm je voldoende.
Soms hoeft het niet moeilijk te zijn. Gewoon met de borstel alle oppervlakken goed insmeren, dus ook alle hoeken en randen.
En na een aantal minuten begint de verflaag al wat los te komen. Er komen blaasjes op, het verfafbijtmiddel doet goed zijn werk.
Wees gewoon niet bang om er meteen een dikke laag op te smeren.
Het product laat je zo’n vijftiental minuten inwerken.
Tijdens de behandeling komt een indringende geur vrij, werk dus best in een goed verluchte ruimte.
De verf lijkt al goed los te zitten. Verwijderen doe je met een schraper of plamuurmes.
En uiteraard zit er nog een tweede laag onder de verf. Die primer kan ik dan straks nog eens behandelen met een nieuwe laag verfafbijtmiddel.
Dus ja, er rest me niet veel anders dan eerst alles zo goed als mogelijk af te krabben.
En dan kan ik van voor af aan beginnen.
Opnieuw een dikke laag insmeren.
En dan afkrabben tot ik op blank hout terecht kom.
Tijd om te schuren. En werk altijd van grove korrel naar fijne korrel. Zo werk je eerst de grootste oneffenheden en laatste verfresten weg, en overschakelen op kleine korrelgrootte dient om alsmaar fijner het hout op te schuren.
Met dit flexibel schuurpapier kan je perfect omheen de rondingen van de tafelpoten gaan.
Een tip voor bij de hoeken en randen is het oprollen van je schuurpapier.
En dan druk je het rolletje een beetje plat tijdens het schuren.
Zo krijg je een fijne rand die je in de hoek kan induwen en schuur je alles haarfijn weg.
Of je kan aan de slag met een beitel om alles weg te werken. Er kruipt ook wat tijd in, maar het lukt best aardig.
In elk geval, er rest best nog wat schuurwerk aan de rondingen in elk geval.
En voor het tafelblad wil ik er wat vlugger doorgaan, dus ik neem er de schuurmachine bij.
Er vliegt flink wat stof in het rond, dus een mondmasker is zeker nodig.
Voilà, het hout is weer zichtbaar. Althans, toch de stukken die ik wil gebruiken. De tafel wordt nog in twee gezaagd, dus het stuk dat ik niet nodig heb, is uiteraard niet behandeld.
Een tafel is ook maar een tafel, ik wil het wat upgraden met een schuif waarin je iets kleins opbergen.
Voor de binnenkant gebruik ik MDF-resten. Eerst op maat zagen.
En dan wil ik enkele gleuven in de opstaande wanden zagen zodat ik er een bodemplaatje uit hardboard in kan schuiven.
‘t Was even nadenken hoe ik dat er perfect uit kon zagen, maar de afkortzaag is er handig voor. En de dikte van mijn zaagblad, is precies de dikte van het hardboard. Ideaal dus.
Het zijn korte stukjes MDF en om het hout niet te moeten vast houden dichtbij het zaagblad, heb ik een geleidingsblok gemaakt waarin het MDF in kan liggen.
Hoe diep moet de gleuf zijn ? Dat is een beetje volgens willekeur. Zolang ze bij elke wand maar even diep zitten. De afkortzaag kan je in diepte instellen, en dat doe ik gewoon op het zicht. Leg de plaat naast het zaagblad, en kijk tot hoever de tanden genoeg in het hout zullen grijpen.
En dan is het gewoon zaak om bij elke wand van de lade zo’n gleuf uit te zagen.
En die nagel vooraan in de geleidingsplaat, tjah, die dient louter om het MDF in positie te houden. Want het zaagblad loopt niet helemaal tot op het einde, dus moest het MDF nog een beetje verder zitten.
Drie wanden, en een bodemplaat, dat is wat ik nu heb.
Nog vlug even afstoffen.
En dan mag er lijm in de gleuven.
Schuif alles in elkaar.
Overtollige lijmresten veeg je best nog af.
Een lade is pas een lade als er vier wanden zijn. En ik wil het wat steviger maken. Dus er mag nog een lat in MDF aan, waar dan nog eens een ladefront aan komt in gelijkaardig hout als de rest van het tafeltje.
Het MDF ga ik hier schroeven. Voorboren is dus nodig, anders gaat het vlug splijten. Het is dan ook in de kopse kant dat geschroefd wordt.
De schroefkoppen laat ik verzinken.
Van het frontje breek ik nog vlug de hoeken met een vijl.
Nog even aanduiden waar het front komt te zitten.
En dan flink wat lijm aanbrengen.
Lijmen alleen is niet voldoende. Tijdens het droogproces moet je kracht kunnen zetten zodat beide delen goed kunnen hechten.
De ladeblok moet nog uit de zijkant van de tafel gehaald worden.
Eerst even markeren, zodat de front centraal komt te zitten.
En dan uitboren maar. Dit louter zodat ik straks de decoupeerzaag kan inzetten.
Uitzagen gaat vlot, het zijn rechte stukken dus de decoupeerzaag kan je mooi geleiden met de hand langs de gemarkeerde lijnen.
Eens alles uitgezaagd, mogen ook hier de randen nog eens gebroken worden met een vijl. Zo werk je alle versplinteringen weg.
En nu moeten we nog zorgen voor de bevestiging van het ladeblok.
Dat doe ik met resthout.
En om uit te komen tot tegen de rand, moet deze uitsparing nog uitgezaagd worden.
‘t Zijn wel flinke stukken die ik hier gebruik, maar eigenlijk komt het nog goed uit. Want achteraan komt er dan nog een lat en op deze brede stukken heb ik dan zeker voldoende plaats om te gaan schroeven.
Bevestigen doe ik met enkele L-ijzers.
Even priemen, en dan kan je met de schroevendraaier de vijzen indraaien.
Er lagen nog enkele latjes in de houtafvalbak, en die gebruik ik nu als geleider waarop de schuif dan in en uit kan schuiven.
Ze zijn fijn, dus ik ga ze best lijmen. Anders zal het hout toch splijten, als ik ze zou nagelen of schroeven, en lijmen voor zo’n kleine schuif is best voldoende. Het is niet dat het zware kilo’s zal moeten dragen.
En nu is het alleen nog maar de balken vastschroeven aan de onderkant van mijn tafelblad.
Zorg dat er wat speling tussen zit, zodat de lade vlot in en uit kan schuiven, opdat je niet hard moet trekken om het open te krijgen natuurlijk.
Er zijn ook nog enkele openstaande kieren. Die werk ik nog weg met wat houtvulmiddel.
Achteraan komt nog een lat die dient als steunpunt voor het tafeltje om tegen een muur te rusten. Nadat de tafel in twee wordt gezaagd, blijven er immers nog maar twee poten over.
Ik moet dus de breedte weten van tot waar mijn plank komt te liggen tegen de balken.
Eens dat is afgetekend op het tafelblad, zet ik er nog eens de breedte van het zaagblad tot aan het zaagbladkader erbij.
Op die afstand klem ik een lat vast die de zaagmachine straks zal geleiden.
Ook de diepte van het zaagblad moet nog ingesteld worden.
In dit geval zo diep mogelijk. De zijkanten van de tafel zal ik hiermee niet volledig kunnen doorhalen, maar dat doe ik later dan nog met een handzaag.
En ja, uitzagen maar dan.
Zoals gezegd, de zijkanten zijn nog niet volledig door.
De uitgezaagde lijn teken ik over met de winkelhaak.
En dan kan ik netjes afwerken met de handzaag.
Voilà, de tafel is in twee. Misschien een drastische ingreep, maar het is een keer iets anders.
Ik sprak eerder al van die lat achteraan. Er zitten nog enkele stukken in de weg hier. Om dat mooi uit te halen, kan je hier niet aan de slag met een zaag. Misschien met een beitel, maar dat is te veel prutswerk. Met een multitool met zaagblad erop is dat in één-twee-drie gedaan.
Nog even de plank op maat zagen.
Aftekenen waar ik kan schroeven.
Daarna mag er voorgeboord worden.
En schroeven dan maar. Enkele stootblokken in de werkbank duwen, en dan kan het tafeltje niet verschuiven tijdens het schroeven.
De uitgezaagde rand best nog even opschuren. Een houtblokje met wat schuurpapier erond gevouwen, doet dienst hier.
Voor de verf wil ik met een contrast werken. Het blanke hout van de tafelpoten, in combinatie met een gekleurd tafelblad. En de lade gaat in hetzelfde kleur.
Afplakken dus met schilderstape om de delen die ik niet in verf wil hebben, proper te houden.
Het verven gebeurt met een krijtverf, saliegroen van kleur.
Het leuke aan krijtverf is dat je niet met een grondlaag hoeft te werken en met één laag bekom je reeds een voldoende dekking ...
De krijtverf is vlug droog. Na een uurtje ofzo is ze al handdroog.
Het blanke hout krijgt nog een laag kleurloze vernis mee.
Waar eerder met krijtverf geschilderd werd, tape je alles nog even af. Doe dit met tape voor delicate ondergronden. Als je de tape dan wegneemt, zal je geen verf mee pakken.
Eens alle schilderwerken erop zitten, rest ons nog één klusje.
Een schuif is pas compleet met een lade knop eraan.
Op het centerpunt van de diagonalen van het front, markeer je de plaats waar je kan boren.
Dat dient om de bout van de lade knop er door te steken.
De schroefkop moet verzonken zitten. Dus aan de binnenkant ga je er nog even door met een boor die ietwat dikker is dan de schroefkop zelf.
En dan kan je de lade knop gaan vast draaien op de bijhorende bout.

Het voordeel van dit tafeltje is dat het gehalveerd is en dus veel meer plaats gaat inwinnen, dus ideaal om in een compacte hal te gaan zetten. Het mist dan wel twee poten, maar dankzij deze lat achteraan kan je via beslag nog in de muur gaan inwerken mocht dat nodig zijn. En dan rest mij alleen nog de schuif erin te plaatsen, en dan kan je de tafel zomaar gaan plaatsen waar je wil.

Wil je deze aflevering herbekijken, dan kan dat via onze website, en dan zie ik jullie graag terug bij een volgende Red De Meubelen.

Red de meubelen - Gerecupereerde tafel

Wat heb je nodig

Meer weten over

Deel je (nieuws)verhaal